Að hugsa sér

Að hugsa sér. Depurð áramótanna og afkomukvíði gamalmennisins kristallast í því að læsa sig fastan í félagslegum gapastokki nýaldar – heimasíðunni. Ég er barasta dáldið forvitinn um hvort hún verður til gagns, svo ekki sé talað um gaman. Myndirnar og hljóðin minna á að liðið ár var viðburðaríkt. Þau eru það nú flest, árin- þó skammtímaminnið sé stundum eins og hjá japönskum stærðfræðiprófessor, sem getur ekki munað neitt síðan á áttunda áratugnum. En til hvers svo sem að muna? Er ekki ítrekunarblæti fjölmiðlanna komið í staðinn?